දළදා වහන්සේ වසර 43ක් තිස්සේ රැකගත් කුරහන් ගල තිබෙන දෙල්ගමුව විහාරය සොයා යාම

දෙල්ගමුව විහාරයේ පිළිමගෙය (පිවිසුම් තොරණේ සංකේතවත්වන කුරහන් ගල)

අපේ අරමුණ වුනේ කුඩා කාලයේ අපි අසා තිබුණ වගේම අපේ මතකයේ කොතනක හෝ හොඳින් රැඳී ඇති ස්ථානයක් හොයාගෙන යාම සඳහාය. මෝටර් බයිසිකලය පැයට කිලෝමීටර 50 ක විතර වේගයෙන් ඇහැළියගොඩ නගරය පැත්තේ ඉඳගෙන පරකඩුව පහුකරගෙන කුරුවිට නගරය පැත්තට ගමන් කරමින් තිබුණි. මගේ ගමන් සහකාරිය වුනේ ජීවන සහකාරියමවීම නිසා ඒ ගමන වඩාත් තෘප්තිදායක විය. අපි ගමන් කරමින් තිබුණ ලංකා ඉතිහාසයේ සහ බෞද්ධ සාහිත්‍යයේ සුවිශේෂී ස්ථානය ගැන මගේ මතකයේ තිබුණේ අසා දැනගත් (විශේෂයෙන්ම තාත්තාගේ ඉතිහාසය සම්බන්ධ දැනුවත් කිරීම් නිසා) කරුණු කාරණා කිහිපයක් පමණි. ඒත් මගේ ගමන් සහකාරිය පුංචි කාලේ ඉස්කෝලෙන් ඒ ස්ථානයට ඇවිත් තිබුණත් ඒ සම්බන්ධව තිබුණේ ඉතා නොපැහැදිලි මතකයකි. ඒ නිසාම මේ ගමන අපිට ඉතාම වැදගත් වගේම කුතුහලය දනවන ගමනක් වීම වැලැක්වීමට නොහැකි විය. අපේ ඉලක්කය වුනේ සීතාවක රාජ්‍ය සමයේ වසර 43ක කාලයක් බුදු රජාණන් වහන්සේගේ දන්ත දාතූන් වහන්සේ කුරහන් ගල් කරඬුවක් තුල සුරක්ෂා කරගත් ඒ අසිරිමත් දෙල්ගමු විහාරයයි. 

අවුරුදු 8 ක් ආපස්සට යාම සහ මැයි 18 යටගැසීම

අද මැයි 18. ලංකාව මිනිස්සුන්ට අමතක ඇති සමහරවිට ලංකාවේ එල්.ටී.ටී.ඊ එහෙමත් නැත්නම් කොටි කියලා ත්‍රස්තවාදී සංවිධානයක් තිබුණා. නෑ..නෑ..පුල්ලි තියන කකුල් හතරේ කොටින්ගෙන් නෙවෙයි කකුල් දෙකේ අපේම රටේ මිනිස්සු පිරිසක් කොටි කියන ලේබලේ ගහගෙන ත්‍රස්තවාදීකම් කලා. පරණ පත්තර එහෙම පෙරලලා බැලුවොත් වැඩි විස්තර ටිකක් හොයාගන්න බැරිකමක් නෑ.

ඒ කොටි කරපු දේවල් දැන් අමතක වුණාට ඒ දවස්වල ජාතියක්,ආගමක්,භේදයක් නැතිව ලංකාවේ මිනිස්සුන්ට මතක තිබුණා. උදේ බත් එක බැඳගෙන ගෙදරින් එලියට බහින අම්මා,තාත්තා,දරුවා සමහර වෙලාවට නගරේ මැද බස් එකක, කෝච්චියක, හංදියක කෑලි කෑලිවලට පුපුරලා ගිහිල්ලා බත් එක උඩම වැටිලා මැරිලා ඉන්නවා. ගෙදරට පය තියනකල් විශ්වාස නෑ. තව උතුරේ මිනිස්සුන්ගේ ගම්බිම්වලට කඩා වැදිලා පවුල් පිටින් පෙති ගහන කාලයක් තිබුණා, උඩින් ගිහිල්ලා දාන බෝම්බවලින් බුරුතු පිටින් සාමාන්‍ය මිනිස්සු මැරුණ කාලයක් තිබුණා. අත දරුවෝ පෙතිගහලා මරලා දාන කාලයක් තිබුණා. අන්න ඒ කාලය, ඒ ත්‍රස්තවාදි සංහාරය ඉවරවුණේ 2009 අවුරුද්දේ මැයි 18 වගේ දවසක. ඒ අවුරුද්දවත් දවසවත් මතක නෑ කියලා හොඳටම විශ්වාසයකි. කමක් නෑ ඒක එහෙම වෙනවා. ඒක සාමාන්‍යයි.

නතරවිය යුත්තේ රසායනික අවි ප්‍රහාර පමණක්ම ද?

දශක තුනකට වැඩි කාලයක් තිස්සේ කුරිරු යුද්ධයකින් බැටකෑ අපිට යුද්ධයක ඇති බිහිසුණුබව අමුතුවෙන් කියා දිය යුතු නැත. සීතල බටහිරට නොදැනෙන යුධ වේදනාවන් අප අනන්තවත් විඳ ඇත. වසර ගණනාවක් තිස්සේ කෝටි ප්‍රකෝටි ගණන් මුදල් වියදම් කරමින් එකම රටේ එකම භූමියක ඉපදුණු මිනිසුන් දෙපැත්තකට වී මරා ගණිමින් මිනී කඳු ගොඩගැසූ යුගයක් අපදැන් පසුකර සිටින්නෙමු. ත්‍රස්තවාදය අවසන් කර ඇත, එහෙත් එකිනෙකා මරාගන්නා එක තවමත් නතර කර නැත.

සිරියාවේ දේශසීමාවක යුද ගැටමු පවතින ප්‍රදේශකයට එල්ලවුණු රසායනික අවි ප්‍රහාරයක් නිසා යුදමය තත්ත්වයට එළඹී සිටින කැරලිකරුවන්, සාමාන්‍ය ජනතාව,කුඩා දරුවන්, සහන සේවා නිලධාරීන් ඇතුළු 72ක් ඝාතනයට ලක්ව ඇති බව වාර්තාවේ. මෙය ලෝක ඉතිහාසයේ රසායනික අවි ප්‍රහාර එල්ලවූ මුල්ම අවස්ථාව නොවේ. එහෙත් මෙය අවසන් අවස්ථාව කරගැනීමේ හැකියාව මේ ලෝකයේ බල සංතුලනයට හැකියාව ඇත.

අපිට ජංගම දුරකතන හදන්න බැරි ඇයි?

අද වෙනකොට ජංගම දුරකතන නිෂ්පාදනය ලෝකයේ ගෘහ කර්මාන්තයක් බවට පත්කරගෙන සාපේක්ෂ සහ නිරපේක්ෂ වාසි ලබාගන්න රටවල් බිහිවෙලා. විශේෂයෙන්ම නැගී එන ආර්ථිකයන් සහිත වියට්නාමය,කාම්බෝජය,තායිලන්තය වගේ ආසියාතික රටවල් වගේම සංවර්ධිත ආර්ථිකයන් සහිත ජපානය,කොරියාව,එක්සත් ජනපදය වගේ රටවල් පවා ජංගම දුරකතන නිෂ්පාදනය ගෘහ මට්ටමට සහ සුළු කර්මාන්ත මට්ටමට ව්‍යාප්ත කරලා අවසන්. අද ලංකාවේ ජංගම දුරකතන පරිශීලනය කරන බොහොමයක් දෙනෙක්ගේ ජංගම දුරකතනය අතට අරගෙන නිෂ්පාදිත රට මොකක්ද කියලා පරික්ෂා කරලා බැලුවොත් ඉන් වැඩිම ප්‍රමාණයක් චීනයේ නිෂ්පාදිත ජංගම දුරකතන, එහෙමත් නැත්නම් කොරියාවේ,තායිලන්තයේ නැත්නම් තායිවානයේ නිෂ්පාදිත ඒවායි. සමහර විට ඊටත් වඩා ඉන්දියාවේ නිෂ්පාදනය කරපු ජංගම දුරකතන තිබෙන්නත් පුළුවන්. ඒ අතරේ අතීතයේ ජංගම දුරකතන ලෝකයේ පෙරලිකාර නිෂ්පාදක රාජ්‍යයන් වුණ එක්සත් ජනපදය,හන්ගේරියාව, ජපානය වගේ රටවල දුරකතනත් හොයාගන්න පුළුවන්. ඒත් සුළුතරයක් විතරයි. එතකොට මේ චීනය, ඉන්දියාව වගේ රටවල් අපි වගේ සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල ජංගම දුරකතන වෙළඳපොල ඇල්ලුවේ කාරණා කීපයක් නිසායි.

ලෝකේ හොඳම මුදල් ඇමති..අපේ ලංකාවේ මුදල් ඇමති

ආසියානු පැසිෆික් කලාපයේ 2016 අවුරුද්දේ හොඳම මුදල් ඇමති ලංකාවේ ආණ්ඩුවේ මුදල් අමාත්‍යවරයා වන රවී කරුණානායකයි කියලා දැනගත්තම උඩ පැනලා අත්පුඩි ගහන්නද නැත්නම් අනේ අපොයි කියන්නද කියලා හිතාගන්න බැරි මට්ටමකට සමහරු පත්වෙලා. ඒත් කලබල නොවී  බොහොම සාපේක්ෂව හිතලා බැලුවම මේකට අදාල කරුණු ගණනාවක් මතකයට පැමිණියා. එහෙම ටිකක් විශ්ලේෂණාත්මකව බැලුවම රවී දකුණු ආසියාවේ නෙවෙයි ලෝකෙම හොඳම මුදල් ඇමති විදිහට සම්මාන ගත්තත් පුදුම වෙන්න දෙයක් නෑ කියලා හිතුනා.

සම්මානය පිදුම, "ද බෑන්කර්" සඟරාව

බ්‍රිතාන්‍යයේ ද බෑන්කර් සඟරාව පරිශීලිනය කරපු අයෙක් හොඳින් දන්නා කාරණය තමයි මේ සඟරාව විසින් ප්‍රමුඛතාවය දී කටයුතු කරන්නේ ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණවාදයයි. ඒ වචනයේ අභ්‍යන්තරයේ තියෙන්නෙම ලෝකයේ ආර්ථිකය සංවෘත තැනක සිට පූර්ණ විවෘත ආර්ථිකයක් බවට පත්කිරීමේ ක්‍රමය මීට වසර හැට හැත්තෑවකට පෙර ආරභවුණ ආකාරයයි. ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණවාදයට කත්අදින සඟරාවක් එවැනි ප්‍රතිසංස්කරණවල නූතන මුහුණුවර අකුරක්වත් වෙනස් නොකර ලංකාව ඇතුලේ ක්‍රියාත්මක කරන රවීට සම්මානයක් නොදෙනවනම් වෙන කාට දෙන්නද කියලා ටිකක් හිතලා බලන්න පුළුවන්. 

අවුරුදු 4 කට පස්සෙ ආයෙත් නවකතාවක් ලියන්නටයි මේ සූදානම

කොහොමද ඉතින්, කාලෙකට පස්සේ ආයෙත් පහුගිය දවසක අපේ ඉසව්ව ලියන්න පටන්ගත්තා. දැන් අපේ ඉසව්ව මේ ගතකරන්නේ 7 වැනි අවුරුද්ද. දැන් ඉතින් එහෙම බැලුවම ටිකක් දැනුම් තේරුම් තියන දරුවෙක්. අවුරුදු හතක් පුරාවට දේශපාලනය,කලාව,අාර්ථික එකී මෙකී නොකී බොහොමයක් දේ ගැන මේ බ්ලොග් අඩවියේ නිදහසේ ලියවුණා. ලක්ෂ ගාණක් දෙනා ඒවා බලලා අදහස් දක්වලා තිබුණා. ඒ් හැමදෙනාටම බොහොම ස්තූතියි. 2011 අවුරුද්දේ ඉඳන් 2013 දක්වා අපේ ඉසව්ව බොහොමයක් පාටකයන් අතරේ ප්‍රචලිත වුනේ සතිපතා පලවෙන බ්ලොග් නවකතා නිසා. කොහොමත් ඒ කාලේ නවකතා කියන රැල්ලක් හැදිලා තිබුණා. 

ඔය කාල පරාසය ඇතුලේ අපේ ඉසව්වේ පළවුණ හමුවුණා..අනේ හමුවුණා, අදිසි වෙඩික්කරු, ආයෙමත් ආදරෙන්, සංකලනි වගේ නවකතා බොහොමයක් පාඨකයන් අතරේ නොමැකෙන මතක සටහන් තැබුවා. මේ කතා අතරින් බොහොමයක් මාතර නගරය කේන්ද්‍ර කරගෙන ලියපු සරල ආදරණීය කතා. එක් කතාවක් විතරක් රහස් පරීක්ෂක මාදිලියේ කතාවක්. ඒත් පුද්ගලික හේතුවක් මත අවසන් නවකතාව සංකලනී අවසන් කරන්නට බැරිවුණා. ඒ 2014 අවුරුද්දේ.

බොරළුගොඩ සිංහයාගේ පුත්තරයා

දිනේෂ් මන්ත්‍රීතුමා එදා ගෙදර ගියේ ගොඩක් හවස් වෙන්නය. පැය ගාණක් තිස්සේ දියත පාර්ක් එකේ එහා පැත්තේ ගහක් යටට වෙලා ෂේප් එකේ හිටියේ කළුවර වැටෙනකල්ය. කළුවර වැටුණ ගමන් දඩිබිඩි ගා කලේ ගෙදර දුවන එකය. තත්ත්වේ හැටියට එළිය වැටිලා තියන වෙලාවක ගෙදර යන්නටත් බැරිය. පාර්ලිමේන්තුවෙන් දොට්ට දැමූ සිද්ධිය ටක්කෙටම දැන් ගෙදරට ආරංචිවෙලා තියෙන්නට ඕනය. එහෙනම් ගෙදර යන්න වෙන්නේ කණ් දෙකේ කිරල ඇබ දෙකක් ගහගෙනය. දියත පාර්ක් එක එක පුරා කිරල ගස් තිබුණත් අැබයකට ගන්නට කිරල ගහක අත්තක්වත් අල්ලන්නට බැරිය. දිනේෂ් තරහටම ගෝඨාට පළු යන්නට බැන්නේ හිතේ වේදනාවටමය. 

අයි අයියෝ ලෙනින්..ඔක්තොම්බර් විප්ලවේ සුන්

කොල්ලුපිටියේ හංඳියට චුට්ටක් එහා එක දිගට මාර ට්‍රැෆික්. උදේ වරුවේ දෙහිවල ගුවන් පාලම පහුකරං යන එක සක්කරයටත් ටිකක් අමාරු නිසා දෙහිවල යාන්තමට පැයක් විතර දුක්විඳලා පහුකරගෙන සමුද්‍ර මාවතට දාගත්තා. සමුද්‍ර මාවත දිගේ ඇවිත් ආයෙත් කොල්ලුපිටියෙන් මතුවෙන්න ගාලු පාරට අතුරු පාරකින් එද්දි කවුදෝ හොඳට කෝට් එකක් එහෙම ඇඳගත්ත පොරක් තාප්පයකට අත්දෙකයි ඔළුවයි තියාගෙන හේත්තුවක් දාගෙන ඇඹරෙනවා. හිතුනෙම ඊයේ රෑ රම්පෙට පොරි හැලෙන්න අඩිය ගහපු පොරක් තාප්පෙකට වාරුවෙලා කබරයා දානවා ඇති කියලා.

කොටි ආයෙත් නැගිටිනවද?

උතුරේ ආයෙත් ගිනි දළු මතුවෙලා, එක එක කල්ලි ආයෙත් උතුරේ වැඩ පටන් අරගෙන, ඒවා කරන්නේ ආරක්ෂක අංශවලට විරුද්ධව, පොලීසියෙන් දෙමළ කොල්ලෝ දෙන්නෙක්ට වෙඩි තියලා මරලා දාපු එකට උතුර කුපිත වෙලා, බුද්ධි අංශ නිලධාරීන් දෙන්නෙක් පෙති ගහලා, දැන්නම් ආයෙත් යුද්ධයක් අත ලඟ.. මෙන්න මේ වගේ ප්‍රකාශ මේ දිනවල බොහොම සුලභව අහන්නට,දකින්නට පුළුවන්. ඇස් කණ් හොඳින් ක්‍රියාත්මකවෙන ඕනෑම කෙනෙක්ට, සවිඥ්ඥානිකව ඉන්න ඕනෑම කෙනෙක්ට මේ කියන්නේ මොනවා ගැනද කියලා කිසිම අපහසුවක් නැතිව අනුමාන කරන්න පුළුවන්. ඒකත් එක්කම මතුවෙන අනිත් කතාව තමයි වත්මන් ආන්ඩුව ජාතික ආරක්ෂාව පැත්තෙන් පණ මදිවීම නිසා බෙදුම්වාදී කොටි ආයෙත් නැගිටිනවා කියන එක. ඒකට අවශ්‍ය උත්තේජනය උතුරේ විවිධ පාර්ශව වගේම දකුණේ විවිධ පාර්ශවත් අඩු නැතිවම සපයලා දෙනවා. ඒ වගේම ඇතැම් මාධ්‍යත් ලුණු,ඇඹුල් අඩුවක් නැතිව හොඳට හොද්ද බොරකරලා දෙන්නේ ඇවිස්සෙන අය හොඳින් ඇවිස්සෙන්නත්, වාසි ඇති අයට වැඩි වාසිත් ලැබෙන විදිහටයි. ඒත් තිස් අවුරුදු ශාපලත් යුද ගින්දර එක්ක ජීවත්වුණු මිනිස්සු විදිහට බුද්ධිමත්ව සහ තර්කානුකූලව මේ සිදුවීම් දිහා බැලුවොත් අවි ආයුද අතට අරගෙන ඉවරකරන්න ඕන මහා සංග්‍රාම පවා ලේ බිඳක් හලන්නේ නැතිව ජයගන්න පුළුවන් කියලා අපේ ආසන්නම රටේ මොහන්දාස් කරම්චාන්ද් ගාන්ධි හෙවත් මහත්මා ගාන්ධිතුමා භාවිතාවෙන්ම පෙන්නලා දුන්නා. ඒ වගේම දතට දත, ලෙයට ලෙය න්‍යායෙන් සටන් කරලා ත්‍රස්තවාදය නැතිකරන්නත් පුළුවන් කියලා තවත් පැත්තකින් අපේ රටේ ආරක්ෂක අංශවල මිනිස්සු පෙන්නලා දුන්නා. එහෙනම් මොකක්ද ආයෙත් මේ කොටි නැගිටින කතාව.

පූජිත ට කුජීත ලිපියක්

හිතවත් පූජිත මහත්මයා, (පොලිස්පති - සිරිලංකාව)

අපේ සීයා ඉස්සර කිව්වේ පොලීසිය පොරවල් වෙන්නට පටන්ගත්තේ සරදියල්ට පිංසිද්ධ වෙන්නට කියාය. සරදියල්ගේ පිහිටෙන් පොලීසිය වීරයන් වෙද්දී නිරායුධ මිනිස්සුන්ට වෙඩිතියලා පොලීසිය ඒ වීරකම අප්ඩේට් කරනවා ද කියලා අද සීයා ජීවත්වෙලා හිටියනම් කල්පනා කරලා බලාවි. හැබැයි සීයා මැරෙනකල්ම පොලීසිය එක්ක පුදුමාකාර තරහකින් හිටියේ ඔබතුමාලා වගේ නිලධාරී නිසා වෙන්න ඇති. කොහොමවුනත් කාකි කෝට් එකට කෙළගහන තත්ත්වයක් ඇතිවුනේ නිකන් නෙවෙයි කියලා අමතක කරන්න එපා. ඔබතුමා පත්වෙද්දි සමහරු කෑගැහුවේ හිටපු ජනාධිපතිතුමාට කඩේ ගිහින් නට්ටං වෙච්ච පොලිස්කාරයෙක් පොලිස්පති කරන්න හදනවා කියලා. ඒත් අපිනම් ඒක විශ්වාස කලේ නෑ. මොකද ඔබතුමාට එහෙම කඩේ යන්න තරම් දෙයක් පොලීසියේ ඉතිරිවෙලා තිබුණෙ නැති නිසා.